|
يــــــكنفرهست كــه ازپنجره هــا نـــــرم و آهسته مـــرا می خواند
گــــــــــــرمی لــهجه بــارانـی او تا ابـــــــــد توی دلــــم می مــاند
یـــــكنفر هست كه در پرده شب طــــرح لـبخند سپيدش پيداست
مثل لحظات خــــــوش كودكی ام پر ز عــطر نفس شب بـو هاست
يــكنفرهست كه چون چلچله ها روز و شب شيفته پـــــرواز است
توی چشمش چمنی ازاحساس تـــوی دستش سبدی آواز است
يــــكنفر هست كه يادش هر روز چـــون گـلی توی دلــم می رويد
آســمان ، ماه ، ستاره ، بــاران قــــصه اش را به زمين می گويد
يــــــكنفر هســـت كه از راه دراز بــــاز پيوسته مــرا مـــــی خواند
گـــاهگاهی به خـودم می گوییم تــا ابــد تــوی دلــــــــم میماند
|