اگر به خانه ي من آمدي.....برايم مداد بياور.....مداد سياه...

 مي خواهم روي چهره ام خط بكشم تا به جرم زيبايي در قفس نيفتم،

 يك ضربدر هم روي قلبم تا به هوس هم نيفتم !

 يك مداد پاك كن بده براي محو لبها...

 نمي خواهم كسي به هواي سرخيشان، سياهم كند!

 يك بيلچه، تا تمام غرايز زنانه را از ريشه در آورم....

 شخم بزنم وجودم را... بدون اينها راحت تر به بهشت مي روم گويا! 

 يك  تيغ بده؛  موهايم را از ته بتراشم...

 سرم هوايي بخورد... و بي واسطه روسري كمي بيانديشم!

 نخ و سوزن هم بده، براي زبانم مي خواهم ...

 بدوزمش به سق....اينگونه فريادم بي صداتر است!...قيچي يادت نرود...

 مي خواهم هر روز انديشه هايم را سانسور كنم !

 پودر رختشويي هم لازم دارم.....براي شستشوي مغزي....

 مغزم را كه شستم ، پهن كنم روي بند... تا آرمانهايم را؛ 

 باد با خود ببرد به آنجايي كه عرب ني انداخت... مي داني كه؟ بايد واقع بين بود !

 صدا خفه كن هم اگر گير آوردي بگير...مي خواهم وقتي به جرم عشق و انتخاب

 برچسب فاحشه مي زنندم.... بغضم را در گلو خفه كنم!

 يك كپي از هويتم را هم مي خواهم....

 براي وقتي كه خواهران و برادران ديني به قصد ارشاد،

 فحش و تحقير تقديمم مي كنند !

 تو را به خدا....اگر جايي ديدي "حقي" مي فروختند....

 برايم بخر....تا در غذا بريزم....

 ترجيح مي دهم خودم قبل از ديگران حقم را بخورم !

 و سر آخر اگر پولي برايت ماند... برايم يك پلاكارد بخر....

 به شكل گردنبند....بياويزم به گردنم....و رويش با حروف درشت بنويسم:

 "من يك انسانم "...." من هنوز يك انسانم" ...." من هر روز يك انسانم.

 باران را خيلي دوست دارم.

خيلي بيشتر از آنچه تصورش را بكني.

همينقدر بگويم كه وقتي باران ميبارد امكان ندارد مرا زير سقف ياهرسايه بان

ديگر ببيني. باران كه مي آيد؛عاشق مي شوم عاشقترازهميشه و شروع مي كنم

به كوچه گردي. كوچه هاي غربت،اگر چه عاشقانه نيست،

اما ترانه هاي من از آنجا به معراج عشق مي روند.

خيلي وقت است كه باران نيامده خيلي وقت است كه از فرق سر تا عمق كفشهايم

 خيس نشده، خيلي وقت است كه ترانه هاي باراني نگفته ام.

خيلي وقت است كه تو را نديده ام .

پاييز ديگررسيده است و بازباران خواهد باريد تو هم كه ميايي!

پس، ديگرهيچ چيزي براي گريه كردن كم نخواهد بود.

منتظرت مي مانم تا تو بيايي و من زيرباران- خيسِ خيس،

به تو بگويم:" دوستت دارم"